برای تجربه بهتر لطفا مرورگر خود را به CHROME، FIREFOX، OPERA یا اینترنت اکسپلورر تغییر دهید.

                         قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان خودرو

                         (مصوب مجلس شورای اسلامی مورخ3/4/86 به شماره 49525/526)

 

ماده1

اصطلاحات  ذیل در معانی مشروح مربوط به کاربرده میشود:

1-خودرو: هر نوع وسیله نقلیه موتوری تولید داخل یا خارج برای استفاده در معابر عمومی برای حمل سرنشین وبار تا ظرفیت مجاز.

2-عرضه کننده:هر شخص حقیقی یا حقوقی که به طور مستقیم یا از طریق واسطه فروش مبادرت به فروش خودروهای نو تولیدی و وارداتی خود میکند.

3-واسطه فروش:هر شخص حقیقی یا حقوقی که با موافقت عرضه کننده نسبت به فروش خودرو اقدام میکند.

4-نمایندگی مجاز: هر شخص حقیقی یا حقوقی که با موافقت عرضه کننده عهده دار فروش وخدمات پس ار فروش خودرو در طول مدت ضمانت است.

5-مصرف کننده: هر شخص حقیقی یا حقوقی که خودرو را برای استفاده شخصی یا عمومی در اختیار دارد.

6-بهای خودرو:مبلغی است که در قرارداد واگذاری و یا در برگه فروش توسط عرضه کننده قید گردیده است.

ماده 2

     عرضه کننده موظف به رعایت اسنانداردهای ابلاغی در مورد ایمنی، کیفیت، سلامت خودرو و مطابقت آن با ضمانت ارائه شده به مصرف کننده می باشد.

تبصره1-دوره تضمین نمی تواند کمتر از یکسال از زمان تحویل خودرو به مصرف کننده یا کارکردی برابر با سی هزار کیلومتر (هر کدام زودتر فرا برسد) باشد.

تبصره2-دوره تعهد یا دوره تامین قطعات وارائه خدمات فنی استاندارد،برابر ده سال از زمان تحویل رسمی آخرین خودرو به مصرف کننده می باشد.

 

ماده3

   عرضه کننده در طول مدت ضمانت مکلف به رفع هر نوع نقص یا عیب ( ناشی از طراحی ، مونتاژ، تولید، یا حمل ) است که در خودرو وجود داشته یا در نتیجه استفاده معمول از خودرو بروز نموده و با مفاد ضمانتنامه ومشخصات اعلام به مصرف کننده مغایر بوده یا مانع استفاده مطلوب از خودرو و یا نافی ایمنی آن باشد یا موجب کاهش ارزش معاملاتی خودرو شود.هزینه رفع نقص یا عیب خودرو در طول مدت ضمانت وجبران کلیه خسارت وارده به مصرف کننده واشخاص ثالث ، اعم از خسارات مالی وجانی و هزینه های درمان ناشی از نقص یا عیب ( که خارج از تعهدات بیمه شخص ثالث باشد) هزینه های حمل خودرو به تعمیرگاه، تامین خودروی جایگزین مشابه در طول مدت تعمیرات (چنانچه مدت توقف خودرو بیش از چهل و هشت ساعت باشد) بر عهده عرضه کننده می باشد.

تبصره 1- تعهدات عرضه کننده به طور مستقیم یا از طریق واسطه فروش یا نمایندگی مجاز ایفاء می شود. عرضه کننده مکلف به ایجاد شبکه خدمات پس از فروش یا نمایندگی های مجاز تعمیر و توزیع قطعات یدکی و تامین آموزشهای لازم متناسب با تعداد خودرو های عرضه شده در سطح کشور بوده و نمی تواند مصرف کننده را به مراجعه به نمایندگی معینی اجبار نماید.

تبصره 2-در صورت بروز اختلاف بین طرفین موضوع ماده فوق، موضوع اختلافی حسب در خواست طرفین ابتدا در هیات حل اختلاف مربوطه، متشکل از نمایندگی های عرضه کننده خودرو، کارشناس رسمی دادگستری و کارشناس نیروی انتظامی به ریاست کارشناس رسمی دادگستری طرح ورای لازم با اکثریت آراء صادر خواهد شد.در صورت اعتراض هر یک از طرفین به رای صادره،خواسته در دادگاه صالحه قابل پیگیری خواهد بود.دادگاه صالحه باید خارج از نوبت و حداکثر ظرف دو ماه انشاء رای نماید.

 

ماده 4

چنانچه نقص یا عیب قطعات ایمنی خودرو در طول دوره ضمانت پس از سه بار همچنان باقی باشد یا در صورتی که نقص یا عیب قطعاتی که موجب احتمال صدمه جسمی یا جانی اشخاص گردد و با یک تعمیر برطرف نشده باشد یا خودرو بیش از سی روز به دلیل تعمیرات غیر قابل استفاده بماند،عرضه کننده مکلف است حسب درخواست مصرف کننده خودروی معیوب را با خودروی نوتعویض یا با توافق
،بهای آن را به مصرف کننده مسترد دارد.

تبصره 1-در صورت بروز اختلاف بین طرفین،حل وفصل آن از طریق هیات حل اختلاف موضوع تبصره(2) ماده ( 3 ) این قانون می باشد.

تبصره2 –عرضه کننده حق واگذاری یا استفاده از خودروی مسترد شده را پیش از رفع عیب ندارد،واگذاری خودرو مذبور پس از رفع عیب ونقص قبلی و با اعلام صریح عیوب مزبور در اسناد واگذاری مجاز می باشد.

 

ماده 5

عرضه کننده،واسطه فروش ونمایندگی مجاز تعمیر موظفند هر بار که خودروی مورد ضمانت، مورد تعمیر و یا خدمات دوره ای قرار می گیرد،پس از اتمام کار، به صوت مکتوب کلیه عیب ها ونقص های اعلامی از سوی مصرف کننده،اقدامهای انجام شده و قطعات تعمیر یا تعویض شده را در صورت وضعیت ذکر نموده وآن را تسلیم مصرف کننده نماید.

تبصره –استفاده از قطعات غیر استاندارد یا تایید نشده توسط عرضه کننده ونمایندگی های مجاز تعمیر ممنوع می باشد.

 

ماده6

چنانچه انجام تعهدات عرضه کننده به دلیل حوادث غیر مترقبه (غیر قابل پیش بینی و غیر قابل دفع) ناممکن باشد،این تعهدات به حالت تعلیق در می آید.مدت تعلیق به دوره ضمانت افزوده می شود.

 

ماده 7

هر نوع توافق مستقیم یا غیر مستقیم بین عرضه کننده،واسطه فروش یا مصرف کننده ،واسطه فروش یا مصرف کننده که به موجب آن تمام یا بخشی از تعهدات که عرضه کننده بر طبق این قانون و یا ضمانت نامه صادر بر عهده دارد،ساقط نماید یا به عهده واسطه فروش یا هر عنوان دیگری گذارده شود،در برابر مصرف کننده باطل و بلا اثر می باشد.

تبصره –انعقاد هر نوع قرار دادی که حقوق وتکالیف طرفین قرار داد و مشمولین این قانون در آن رعایت نشود به استناد ماده 10 قانون مدنی و مورد مشابه غیر قانونی واز درجه اعتبار ساقط اشت.

 

ماده 8

هر گونه عیب و نقص  وخسارات جانی  ومالی وارده به مصرف کننده واشخاص ثالث که به دلیل تعویض یا نصب قطعات وسیستمهای جانبی ویا دریافت خدمات خارج از شبکه رسمی ومجاز عرضه کننده توسط مصرف کننده طی دوران ضمانت ایجاد شود از شمول این قانون خارج است وهیچ گونه حقی برای مصرف کننده واشخاص ثالث در برابر عرضه کننده ایجاد نمی کند.

 

ماده 9

  عرضه کننده مکلف است تعهدات این قانون را به صورت کتبی در اوراق ضمانت نامه قید نموده ودر زمان تحویل خودرو،به نحو مقتضی موضوع این قانون را به طور صریح وروشن به مصرف کننده اعلام نماید.

 

ماده 10

آئین نامه اجرائی این قانون ( به ویژه در مورد ملاکهای ایجاد نمایندگی مجاز تعمیر در سطح کشور به ازاء تعداد خودروها عرضه شده )ظرف سه ماه از تاریخ تصویب توسط وزارت صنایع و معادن تهیه شده وبه تصویب هیات وزیران می رسد.

 

ماده 11

وزارت صنایع و معادن مکلف به نظارت بر اجراء این قانون در راستای حفظ حقوق مصرف کنندگان و اعلام گزارش ادواری شش ماهه به کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی است.

 

بالا